Of ik twee weken van huis wil ruilen met twee Parijzenaars? Of een weekje zou willen relaxen in Griekenland? In de afgelopen weken druppelde al talloze geweldige aanbiedingen binnen in de mailbox van Homeexchange: een huis met zwembad in Hongarije, villa’s aan de Turkse kust of een appartement in Antwerpen. Ik sta sinds een half jaar op de huizenruilsite en dat leverde mij al twee geweldige vakanties op.

Samen met vriendin A. ruilde ik in het najaar met de Spaanse Pilar. Zij heeft een buitenhuis aan de Spaanse kust, in een complex met twee zwembaden en een tennisbaan. De flats werden voornamelijk bevolkt door bejaarden, en wij maakten de hele vakantie grappen over de televisieserie Golden Girls. U weet wel, die televisieserie uit de jaren negentig over vier oudere dames in een villa, die voornamelijk de hele dag zaten te kaarten en kankeren.

Toen we op Pilar stonden te wachten, om zes uur bij het kerkje op het dorpsplein, en de minuten langzaam wegtikten, sloeg de twijfel toe. Misschien was Pilar wel een oplichter, want dit was toch gewoon te mooi om waar te zijn? Maar Pilar kwam en in haar koelkast stond de wijn koud. De man van Pilar stak een verhandeling af over wandelroutes in de buurt, geweldige restaurants met verse vis en interessante dorpjes met terrasjes en markten.

Mijn tweede ruil was met de Franse Angelique. Haar familie bezit dan weer een huis in Berlijn. Dit appartement was ook nog eens gelegen in één van mijn favoriete buurten, Friedrischhain en zag er prachtig uit. Ik ging samen met mijn vriendin M., met wie ik tien jaar geleden een semester studeerde aan de Humboldt Universiteit. Tot hilariteit van de pünktlichDuitse buurvrouw, die de deur voor mij opende, arriveerde ik alleen. (M. is geen freelancer en moest gewoon nog werken op een woensdagmiddag.) “Bist du alleine”, vroeg ze geschrokken en ging snel weg. Tevreden maakte ik, ganz allein, een rondje door het typische Berlijnse appartement en constateerde dat huizenruilen gewoon een geweldige manier is om op vakantie te gaan. Angelique stuurde ondertussen berichtjes uit Amsterdam over mijn ‘fabulous apartment’ en de stroopwafels, die voor haar klaarstonden.

Huizenruil is een goedkope manier van reizen, maar net als andere deeleconomie-initiatieven maken de ontmoetingen met vreemden, het elkaar vertrouwen, de ervaring nog specialer. Bovendien heb ik er een nieuwe hobby bij: scrollen langs foto’s van huizenruilers. Ik droom nu van villa’s in Toscane en hutjes in de rijstvelden op Bali. Iemand zin in een weekje Amsterdam?

Dit is een gastblog van Marlies Dinjens.

Comment